پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف پروپرانولول (Propranolol) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پروپرانولول چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) زیادی فشارخون.
بزرگسالان: از راه خوراکی، ابتدا مقدار mg/day 80 در 4-2 مقدار منقسم مصرف می شود. این مقدار در هر 7-3 روز تا حداکثر mg/day 640 افزایش می یابد. مقدار نگهدارنده معمول mg/day 480-160 است.
کودکان: mg/kg 1 خوراکی در دوز منقسم ، که می توان هر 5-3 روز دوز را افزایش داد. ماکزیمم مصرف روزانه mg/kg 16 است.
ب) کنترل آنژین صدری.
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار 320-80 میلی گرم دو یا چهار بار در روز مصرف می شود. مقدار مصرف ممکن است هر 10-7 روز اضافه شود.
پ) آریتمی فوق بطنی، بطنی و دهلیزی، تاکی آریتمی ناشی از اثر بیش از حد کاتکول آمین در طول بیهوشی، پرکاری تیروئید و فئوکروموسیتوما.
بزرگسالان: مقدار 3-1 میلی گرم در 50 میلی لیتر محلول دکستروز پنج درصد یا محلول نمکی نرمال رقیق شده و به آهستگی انفوزیون وریدی می شود. سرعت انفوزیون نباید از mg/min 1 تجاوز کند. بعد از انفوزیون سه میلی گرم، نوبت دیگر مصرف را می توان با فاصله دو دقیقه تزریق کرد؛ نوبتهای بعدی نباید در فواصل کمتر از چهار ساعت انفوزیون شود. مقدار نگهدارنده معمول 30-10 میلی گرم، 4-3 بار در روز، از راه خوراکی، است.
ت) جلوگیری از بروز میگرن یا سردرد عروقی مکرر، شدید یا غیرقابل کنترل.
بزرگسالان: از راه خوراکی، ابتدا مقدار mg/day 80 در مقادیر منقسم مصرف می شود. مقدار نگهدارنده معمول mg/day 240-160 در سه یا چهار مقدار منقسم است.
ث) برای کاهش مرگ و میر بعد از انفارکتوس میوکارد (MI).
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار mg/day 240-180 در مقادیر منقسم مصرف می شود. این مقدار معمولاً در مقاد یر منقسم 4-3 بار در روز تجویز شده و مصرف آن 21-5 روز بعد از بروز انفارکتوس شروع می شود.
ج) درمان کمکی اضطراب.
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار 80-10 میلی گرم یک ساعت قبل از فعالیتی که موجب بروز اضطراب می گردد، مصرف می شود.
چ) لرزشهای حرکتی اولیه، خانوادگی یا ناشی از پیری 1.
بزرگسالان: از راه خوراکی، مقدار 40 میلی گرم 4-3 بار در روز، بر حسب تحمل و نیاز بیمار، مصرف می شود. دوز معمول mg 320-120 روزانه است.
ح) درمان تنگی هیپرتروفیک ساب آئورتیک.
بزرگسالان: 20-10 میلی گرم خوراکی سه یا چهار بار در روز قبل از غذا و موقع خواب مصرف می شود.
خ) درمان فئوکروموسیتوما قبل از جراحی.
بزرگسالان: 60 میلی گرم خوراکی روزانه برا ی 3 روز مصرف می شود.

تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
پروپرانولول ممكن است غلظت سرمی ترانس آمیناز، آلكالین فسفاتاز و لاكتیك دهیدروژناز (LDH) را افزایش دهد. غلظت ازت اوره خون (BUN) در بیماران مبتلا به بیماری شدید قلبی ممكن است افزایش یابد.
مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
اثر کاهنده فشارخون: مکانیسم دقیق اثر آن مشخص نیست؛ این دارو ممکن است با مسدود ساختن گیرنده های آدرنرژیک (و در نتیجه، کاهش برونده قلبی)، کاهش جریان خروجی سمپاتیک از CNS و فرو نشاندن آزادساز ی رنین، موجب کاهش فشارخون شود.
اثر ضد آنژین: پروپرانولول با جلوگیری از دسترسی کاتکول آمین به گیرنده های بتا آدرنرژیک مصرف اکسیژن میوکارد را کاهش می دهد و در نتیجه، آنژین صدری را برطرف می کند.
اثر ضد آریتمی: پروپرانولول ضربان قلب را کاهش می دهد و از افزایش ضربان قلب ناشی از فعالیت بدنی جلوگیری می کند. همچنین، این دارو موجب کاهش قدرت انقباضی میوکارد، برونده قلبی و سرعت هدایت گره های سینوسی - دهلیزی (SA) و دهلیزی - بطنی (AV) می شود.
اثر پیشگیری از میگرن: به نظر می رسد این اثر دارو ناشی از جلوگیری از گشاد شدن عروق است.
اثر پیشگیری از انفارکتوس میوکارد: مکانیسم دقیق اثر پروپرانولول که از طریق آن مرگومیر بعد از انفارکتوس میوکارد را کاهش می دهد، مشخص نیست.
موارد منع مصرف و احتیاط:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: حساسیت به دارو یا دیگر بتابلوكرها یا هر یك از تركیبات فرمولاسیون، نارسایی قلبی جبران نشده (مگر اینكه نارسایی مربوط به تاكی آریتمی‌های قابل درمان با پروپرانولول باشد)، بلوك قلبی درجه 2 و 3، بیماری‌های هایپراكتیو راه‌های هوایی (آسم یا COPD).
موارد احتیاط: در كسانی كه سابقه واكنش شدید یا آنافیلاكسی به آلرژن‌ها را دارند با احتیاط به كار رود. بیماران تحت درمان با بتابلوكر به درمان با اپی‌نفرین پاسخ نمی‌دهند.
به طور كلی كسانی كه بیماری‌های برونكواسپاستیك دارند بهتر است بتابلوكر دریافت نكنند یا با احتیاط و تحت مانیتورینگ دقیق باشد.
در سندرم سینوس بیمار، دیابت قندی، نارسایی قلبی، نارسایی كبدی و كلیوی، میاستنی گراویس، بیماری‌های عروق محیطی (مانند رینود) با احتیاط به كار روند. در مورد فئوكروموسیتوما قبل از اضافه كردن بتابلوكر بیمار باید دوز كافی از آلفا بلوكرها را دریافت كند. بدلیل تشدید دپرسیون CNS در كسانی كه بیماری‌های روانپزشكی دارند با احتیاط به كار رود. بتابلوكرها ممكن است علائم پركاری تیروئید (مانند تاكیكاردی ) را پنهان سازند. لذا قطع ناگهانی آنها ممكن است علائم هایپرتیروئیدی را تشدید كرده یا باعث طوفان تیروئیدی شود. تغییر تست‌های تیروئیدی مد نظر قرار گیرد.
مصرف همزمان با بلوك‌كننده‌های كانال كلسیم مانند وراپامیل یا دیلتیازم ممكن است باعث برادیكاردی یا بلوك قلبی شود.
ایمنی و اثربخشی دارو در كودكان اثبات نشده است.
قطع این داروها بخصوص در بیماران مبتلا به بیماری‌های عروق كرونر باید تدریجی بوده و در عرض 2-1 هفته صورت گیرد تا از تاكیكاردی حاد، هایپرتنشن و یا ایسكمی جلوگیری شود.
سایمتیدین ممكن است از طریق مهار متابولیسم كبدی، كلیرانس پروپرانولول را كاهش داده و در نتیجه اثرات مسدودكننده گیرنده بتا را افزایش دهد.
پروپرانولول ممكن است اثرات ضد فشارخون سایر داروهای كاهنده فشارخون، بخصوص داروهای تخلیه‌كننده كاتكول آمین، مانند رزرپین، را تشدید كند.
پروپرانولول ممكن است اثرات تحریك‌كننده گیرنده بتا آدرنرژیك داروهای مقلد سمپاتیك، مانند ایزوپروترنول و مهاركننده‌های مونوآمین اكسیداز (MAO) را خنثی كند. مصرف همزمان با اپی‌نفرین موجب بروز تنگی شدید عروق می‌شود.
آتروپین، داروهای ضد افسردگی سه‌ حلقه‌ای و سایر داروهایی كه اثرهای آنتی كولینرژیك دارند، می‌توانند برادیكاردی ناشی از مصرف پروپرانولول را خنثی كنند. داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی ممكن است اثر كاهنده فشارخون دارو را خنثی كنند.
مقدار زیاد پروپرانولول ممكن است اثر مسدودكننده عصبی - عضلانی توبوكورارین و تركیبات وابسته را تشدید كند.
مصرف این دارو در بیماران دیابتی تحت كنترل می‌تواند مقدار نیاز به انسولین یا داروهای خوراكی پایین‌آورنده قند خون را تغییر دهد.
مصرف همزمان با آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم جذب دارو را به تأخیر می‌اندازد. با فاصله از هم مصرف كنید. باعث آنتاگونیزه كردن یا كاهش اثر تئوفیلین و آمینوفیلین می‌شود. غلظت خونی تئوفیلین را مانیتور كنید. بلوك‌كننده‌های كانال كلسیم بخصوص ور اپامیل وریدی باعث كاهش هدایت از طریق گره دهلیزی - بطنی می‌شود. گاهاً مصرف وریدی هر دو دارو به طور همزمان بخصوص در بیماران با كاردیومیوپاتی شدید ، نارسایی قلبی یا سكته قلبی باعث عوارض شدیدی می‌شود.
مصرف همزمان با هیدرالازین سطح خونی و اثرات هر دو دارو را افزایش می‌دهد.
دارو باعث كاهش متابولیسم كبدی لیدوكائین و افزایش سمیت ناشی از آن می‌شود.
مصرف همزمان با فنوتیازین‌ها (کلرپرومازین، تیوریدازین) عوارض ناشی از هر دو دارو را افزایش می‌دهد.مصرف همزمان با تیوریدازین ممنوع است. در صورت استفاده از كلرپرومازین فشارخون و نبض بیمار را مانیتور كرده و دوز پروپرانولول را كاهش دهید.
فنی‌توئین و ریفامپین باعث تسریع متابولیسم این دارو می‌شوند.
مصرف همزمان با پرازوسین بخصوص در اوایل باعث تشدید افت فشار وضعیتی ناشی از پرازوسین می‌شود.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: بتا بلوکر.
طبقه‌بندی درمانی: کاهنده فشارخون، ضد آنژین صدری، ضد آریتمی، درمان کمکی در میگرن، درمان کمکی در انفارکتوس میوکارد.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی داروهای مسدودكننده گیرنده بتا - آدرنرژیك رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌شود:
1- بعد از فیبریلاسیون طولانی مدت دهلیزی، برگرداندن به ریتم سینوسی طبیعی ممكن است باعث كنده شدن لخته از دیواره دهلیز شده و موجب بروز ترومبوآمبولی شود. تجویز داروهای ضد انعقاد از قبل توصیه می‌شود.
2- پروپرانولول برای درمان حالت تهاجمی و خشم، ترس از صحنه، خونریزی مجدد گوارشی در بیماران سیروتیك و علائم یائسگی نیز مصرف می‌شود.
3- پروپرانولول هرگز نباید به عنوان یك داروی كمكی در درمان فئوكروموسیتوما مصرف شود، مگر آنكه بیماران از قبل با داروهای مسدودكننده گیرنده آلفا آدرنرژیك درمان شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
دارو را همراه با غذا مصرف كنید، زیرا جذب دارو افزایش می‌یابد.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده به دلیل افزایش فراهمی زیستی یا تأخیر در متابولیسم ممكن است به مقدار نگهدارنده كمتری احتیاج داشته باشند. عوارض جانبی دارو در بیماران سالخورده افزایش می‌یابد .
مصرف در كودكان: بی‌ضرری و اثربخشی مصرف این دارو در كودكان ثابت نشده است. در این بیماران پروپرانولول باید فقط زمانی تجویز گردد كه منافع دارو در برابر مضرات آن سنجیده شود.
مصرف در شیردهی: پروپرانولول در شیر ترشح می‌شود. شیردهی در دوران مصرف این دارو توصیه نمی‌شود.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: خستگی، لتارژی، رؤیاهای زنده، توهمات، بی‌خوابی، دپرسیون، سبكی سر.
قلبی - عروقی : برادیكاردی، كمی فشارخون، نارسایی احتقانی قلب ، بیماری عروق محیطی، بدتر شدن بلوك AV.
پوست: بثورات پوستی.
دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، اسهال.
ادراری ـ تناسلی: ناتوانی جنسی.
متابولیك: كمی قند خون بدون تاكیكاردی.
سایر عوارض: اسپاسم نایژه، تب، ‌درد مفصلی، آگرانولوسیتوز.
توجه: در صورت بروز علائم نارسایی قلبی یا اسپاسم نایژه‌ای، باید مصرف دارو قطع شود.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: كمی شدید فشارخون، برادیكاردی، نارسایی قلبی، اسپاسم نایژه‌ای.
درمان: بعد از بلع حاد دارو، محتویات معده را با واداشتن بیمار به استفراغ یا شستشوی معده تخلیه كرده و به دنبال آن ذغال فعال ، برای كاهش جذب، تجویز می‌كنند. اقدامات حمایتی و علامتی باید صورت گیرد. برادیكاردی را با 1-0.25 میلی‌گرم آتروپین درمان می‌كنند و در صورت عدم پاسخ، باید ایزوپروترنول، با رعایت احتیاط ، تجویز شود. نارسایی قلبی را با دیژیتال و مدرها، كمی فشارخون را با داروهای تنگ‌كننده عروق (ترجیحاً اپی‌نفرین)، و اسپاسم نایژه‌ای را با ایزوپروترنول و آمینوفیلین درمان کنید.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Injection: 1 mg/ml
Tablet: 10, 20, 40, 80mg
Tablet, Extended Release: 80, 160mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: بتا بلوکر.
طبقه‌بندی درمانی: کاهنده فشارخون، ضد آنژین صدری، ضد آریتمی، درمان کمکی در میگرن، درمان کمکی در انفارکتوس میوکارد.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی داروهای مسدودكننده گیرنده بتا - آدرنرژیك رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌شود:
1- بعد از فیبریلاسیون طولانی مدت دهلیزی، برگرداندن به ریتم سینوسی طبیعی ممكن است باعث كنده شدن لخته از دیواره دهلیز شده و موجب بروز ترومبوآمبولی شود. تجویز داروهای ضد انعقاد از قبل توصیه می‌شود.
2- پروپرانولول برای درمان حالت تهاجمی و خشم، ترس از صحنه، خونریزی مجدد گوارشی در بیماران سیروتیك و علائم یائسگی نیز مصرف می‌شود.
3- پروپرانولول هرگز نباید به عنوان یك داروی كمكی در درمان فئوكروموسیتوما مصرف شود، مگر آنكه بیماران از قبل با داروهای مسدودكننده گیرنده آلفا آدرنرژیك درمان شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
دارو را همراه با غذا مصرف كنید، زیرا جذب دارو افزایش می‌یابد.
مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده به دلیل افزایش فراهمی زیستی یا تأخیر در متابولیسم ممكن است به مقدار نگهدارنده كمتری احتیاج داشته باشند. عوارض جانبی دارو در بیماران سالخورده افزایش می‌یابد .
مصرف در كودكان: بی‌ضرری و اثربخشی مصرف این دارو در كودكان ثابت نشده است. در این بیماران پروپرانولول باید فقط زمانی تجویز گردد كه منافع دارو در برابر مضرات آن سنجیده شود.
مصرف در شیردهی: پروپرانولول در شیر ترشح می‌شود. شیردهی در دوران مصرف این دارو توصیه نمی‌شود.
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی: خستگی، لتارژی، رؤیاهای زنده، توهمات، بی‌خوابی، دپرسیون، سبكی سر.
قلبی - عروقی : برادیكاردی، كمی فشارخون، نارسایی احتقانی قلب ، بیماری عروق محیطی، بدتر شدن بلوك AV.
پوست: بثورات پوستی.
دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، اسهال.
ادراری ـ تناسلی: ناتوانی جنسی.
متابولیك: كمی قند خون بدون تاكیكاردی.
سایر عوارض: اسپاسم نایژه، تب، ‌درد مفصلی، آگرانولوسیتوز.
توجه: در صورت بروز علائم نارسایی قلبی یا اسپاسم نایژه‌ای، باید مصرف دارو قطع شود.
مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: كمی شدید فشارخون، برادیكاردی، نارسایی قلبی، اسپاسم نایژه‌ای.
درمان: بعد از بلع حاد دارو، محتویات معده را با واداشتن بیمار به استفراغ یا شستشوی معده تخلیه كرده و به دنبال آن ذغال فعال ، برای كاهش جذب، تجویز می‌كنند. اقدامات حمایتی و علامتی باید صورت گیرد. برادیكاردی را با 1-0.25 میلی‌گرم آتروپین درمان می‌كنند و در صورت عدم پاسخ، باید ایزوپروترنول، با رعایت احتیاط ، تجویز شود. نارسایی قلبی را با دیژیتال و مدرها، كمی فشارخون را با داروهای تنگ‌كننده عروق (ترجیحاً اپی‌نفرین)، و اسپاسم نایژه‌ای را با ایزوپروترنول و آمینوفیلین درمان کنید.

برگرفته از : دارونما





عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(مصرف زیاد پروپرانولول) (عوارض قرص پروپرانول) (عوارض پروپرانول) (عوارض پروپرانولول) (عوارض قرص پروپرانولول) (تداخل دارویی پروپرانول) (قرص پروپرانولول) (مسمومیت با پروپرانولول) (مصرف بیش از حد پروپرانولول) (پروپرانولول) () (عوارض قرص پروپرانولول 10) (پروپرانولول 10 موارد مصرف) (عوارض پرانول) (پروپرانولول 20 چیست؟) (عوارض قرص پرانول) (قرص پروپرانولول 10 برای چیست؟) (قرص پرانول 20 برای چیست) (عوارض مصرف بیش از حد پروپرانولول) (مصرف زیاد پروپرانول) (قرص پروپرانول) (عوارض پروپرانول 20) (موارد منع مصرف پروپرانول) (تداخل دارویی پرانول) (عوارض مصرف پروپرانول) (پروپرانول) (موارد مصرف پروپرانول) (عوارض پراپرانول) (عوارض پرپرانول) (عوارض مصرف زیاد قرص پروپرانول) (عوارض قرص پراپرانول) (مضرات قرص پروپرانول) (عوارض مصرف زیاد قرص پرانول) (قرص پرانول) (پروپرانولول چیست) (عوارض قرص بروبرانول) (عوارض قرص پرانول 20) (عوارض قرص پرانول 10) (تداخلات دارویی پروپرانولول) (پروپرانول 10) (عوارض پروپرانولول 20) (عوارض مصرف زیاد پرانول) (عوارض پرانول 10) (موارد مصرف پروپرانولول) (مسمومیت با پروپرانول) (مصرف زیاد پرانول) (مضرات پروپرانولول) (موارد منع مصرف پروپرانولول) (موارد منع مصرف قرص پروپرانولول) (پرانول) (مضرات پروپرانول) (پروپرانولول تداخل دارویی) (عوارض مصرف بیش از حد پرانول) (تداخل دارویی پروپرانولول) (عوارض داروی پروپرانولول) (عوارض مصرف زیاد پروپرانولول) (قرص پروپرانولول 10) (عوارض مصرف زیاد قرص پروپرانولول) (موارد مصرف پروپرانولول 10) (عوارض قرص پروپرانول 20) (عوارض قرص ایندرال) (پروپرانولول 40) (موارد مصرف قرص پروپرانول) (عوارض قرص پروپانول) (عوارض خوردن تعداد زیاد پرانول) (پروپرانولول ۱۰) (مصرف بیش از حد پروپرانول) (عوارض ایندرال) (عوارض مصرف بیش از حد قرص پروپرانول) (عوارض پرانول 20) (مضرات پرپرانول) (ﺗﺪﺍﺧﻞ پروپرانول) (عوارض مصرف زیاد پروپرانول) (پرانول 10 موارد مصرف) (تداخل پرانول) (قرص پراپرانول)