پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


موارد و عوارض مصرف پردنیزولون (Prednisolone (Systemic)) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پردنیزولون چیست؟

1 پاسخ 1

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) درمان التهاب شدید یا سركوب فعالیت سیستم ایمنی.
بزرگسالان: از راه خوراكی، مقدار 15-5/2 میلی گرم 4-2 بار در روز مصرف می‌شود.
كودكان: از راه خوراكی، ‌مقدار mg/kg/day 2-14/0 یا 6-4 در چهار دوز منقسم مصرف می‌ شود.
ب) تشدید حاد مولتیپل اسكلروزیس.
كودكان: mg/kg 200 خوراكی، به مدت یك هفته و به دنبال آن mg 80 یك روز در میان تا 1 ماه مصرف می‌ شود.
پ) سندرم نفروتیك.
كودكان: 60، خوراكی در 3 دوز منقسم، ‌به مدت 4 هفته و به دنبال آن یك روز در میان 40 به صورت تك دوز روزانه تا 4 هفته استفاده می‌ شود.
ت) آسم كنترل نشده در بیمارانی كه كورتیكواستروئیدهای استنشاقی و برونكودیلاتورهای طولانی اثر دریافت می‌ كنند.
كودكان: mg/kg/day 2-1 خوراكی به‌ صورت تك دوز یا منقسم مصرف می‌ شود. درمان كوتاه مدت باید تا زمان كنترل علائم ادامه یابد كه معمولاً 3 تا 10 روز طول می‌ كشد. شواهدی در دسترس نیست كه قطع تدریجی دوز مصرفی پس از بهبود، مانع عود علائم شود.
مكانیسم اثر
اثر ضد التهاب: پردنیزولون ساخت آنزیم های لازم برای كاهش پاسخ التهابی را تحریك می‌ كند. این دارو با كاهش فعالیت و حجم سیستم لنفاوی (كه سبب بروز لنفوسیتوپنی، كاهش غلظت ایمونوگلوبولینها و كمپلمان و كاهش عبور كمپلكس های ایمنی از غشاهای پایه می‌ شود) و احتمالاً با كاهش واكنش مجدد بافتها نسبت به تداخل آنتی ژن ـ آنتی بادی موجب كاهش فعالیت سیستم ایمنی می‌ گردد.
مینرالوكورتیكوئیدها از طریق اثر بر روی كلیه‌ها در توبولهای انتهایی كلیه باز جذب یونهای سدیم (و در نتیجه آب) از مایع داخل توبولی به داخل پلاسما و دفع یونهای پتاسیم و هیدروژن را افزایش داده و از این طریق هومئوستاز الكترولیتها را در بدن تنظیم می‌ كنند.
پردنیزولون یك آدرنوكورتیكوئید با خواص گلوكوكورتیكوئیدی و مینرالوكورتیكوئیدی است. این دارو یك مینرالوكورتیكوئید ضعیف با نصف قدرت اثر هیدروكورتیزون و یك گلوكوكورتیكوئید قوی است كه قدرت اثر آن چهار برابر هیدروكورتیزون هم وزن خود است. این دارو عمدتاً به عنوان یك داروی ضد التهاب و سركوب كننده سیستم ایمنی به كار می‌ رود. به دلیل دسترسی به داروهای قوی تر، از اثر مینرالوكورتیكوئیدی آن استفاده نمی‌ شود.

تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
پردنیزولون واكنش آزمونهای پوستی را كاهش می‌ دهد، موجب بروز نتایج منفی كاذب در آزمون نیترو بلوتترازولیوم برای جستجوی عفونتهای باكتریایی سیستمیك می‌ شود، برداشت ید 131 و غلظت ید پیوند یافته به پروتئین را در آزمونهای عملكرد تیروئید كاهش می‌ دهد، ممكن است غلظت گلوكز و كلسترول را افزایش و غلظت سرمی پتاسیم، كلسیم، تیروكسین و تری یدوتیرونین را كاهش و غلظت ادراری گلوكز و كلسیم را افزایش دهد.
مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: از راه خوراكی به راحتی جذب می‌ شود. اوج اثر دارو طی حدود 2-1 ساعت حاصل می‌ گردد.
پخش: به سرعت از خون خارج شده و در عضله، كبد، پوست، روده‌ها و كلیه انتشار می‌ یابد. به میزان زیادی به پروتئینهای پلاسما (ترانس كورتین و آلبومین) پیوند می‌ یابد. فقط جزء پیوند نیافته به پروتئین آن فعال است. آدرنوكورتیكوئیدها در شیر ترشح شده و از جفت عبور می‌ كنند.
متابولیسم: در كبد به متابولیتهای غیر فعال سولفات و گلوكورونید متابولیزه می‌ شود.
دفع: متابولیتهای غیر فعال و مقادیر كمی از داروی متابولیزه نشده از طریق ادرار دفع می‌ شوند. مقادیر غیر قابل ملاحظه‌ای از راه مدفوع دفع می‌ شود. نیمه عمر بیولوژیك دارو 36-18 ساعت است.
موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
در صورت مصرف همزمان با داروهای ضد انعقاد خوراكی، پردنیزولون به ندرت ممكن است اثرات داروهای فوق را از طریق مكانیسم های ناشناخته‌ای كاهش یا افزایش دهد.
گلوكوكورتیكوئیدها متابولیسم ایزونیازید و سالیسیلاتها را افزایش داده موجب زیادی قند خون می‌ شوند. مقادیر مصرف انسولین یا داروهای خوراكی پایین آورنده قند خون در بیماران دیابتی باید تنظیم شود. این دارو ممكن است كاهش پتاسیم خون ناشی از مصرف مدرها یا آمفوتریسین B را تشدید كند. كاهش پتاسیم خون ممكن است خطر مسمومیت را در بیمارانی كه گلیكوزیدهای دیژیتال مصرف می‌ كنند، افزایش دهد.
باربیتوراتها، فنی توئین و ریفامپین ممكن است با افزایش متابولیسم كبدی كورتیكواستروئیدها موجب كاهش اثرات این دارو شوند.
كلستیرامین و ضد اسیدها با جذب سطحی كورتیكواستروئیدها و در نتیجه كاهش جذب این دارو، اثر پردنیزولون را كاهش می‌ دهند.
مصرف همزمان با استروژنها ممكن است متابولیسم پردنیزولون را از طریق افزایش غلظت ترانس كورتین، كاهش دهد. نیمه عمر كورتیكواستروئید به دلیل افزایش پیوند پروتئینی طولانی می‌ شود.
مصرف همزمان با داروهای ایجاد کننده زخم، مانند داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، ممكن است خطر بروز زخم گوارشی را افزایش دهد.

اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: گلوكوكورتیكوئید، مینرالوكورتیكوئید.
طبقه‌بندی درمانی: ضد التهاب، سرکوب کننده سیستم ایمنی.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
باید تعیین شود كه آیا بیمار به كورتیكواستروئیدهای دیگر حساسیت دارد یا نه؟
در طول درمان، وزن، فشار خون و سطح الكترولیتهای بیمار باید پایش شود.
اكثر عوارض جانبی ناشی از كورتیكواستروئیدها وابسته به دوز یا مدت مصرف هستند.
دارو باید همراه غذا مصرف شود تا تحریك گوارشی كاهش یابد. ممكن است بیمار برای كاهش تحریك گوارشی نیاز به استفاده از دارو داشته باشد.
در صورت عدم منع مصرف، رژیم كم سدیم و پر پتاسیم و پر پروتئین بدهید.
دارو ممكن است علائم عفونت، ‌شامل آمیبیازیس نهفته را پوشانده یا آن را تشدید نماید.
پس از مصرف طولانی مدت، دارو را به تدریج قطع نمایید.
هشدار: پس از قطع مصرف ناگهانی، بیمار ممكن است دچار التهاب واجهشی، خستگی، ضعف، درد مفاصل، تب، سرگیجه، خواب آلودگی، افسردگی، غش، افت فشار وضعیتی، تنگی نفس، بی اشتهایی و ‌هایپوگلیسمی شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
دارو نباید بطور ناگهانی قطع شود.
قرص‌ها را می‌ توان همراه غذا یا شیر مصرف نمود.
علائم نارسایی اولیه آدرنال عبارتند از : خستگی، ضعف عضلانی، ‌درد مفاصل، تب، بی اشتهایی، تهوع، ‌تنگی نفس، سرگیجه، غش.
افزایش وزن ناگهانی و تورم قسمتهای مختلف بدن را باید سریعاً به پزشك اطلاع دهید.
عدم بهبود زخم را باید به پزشك اطلاع دهید.
بیمارانی كه بطور طولانی مدت این دارو را مصرف می‌ كنند، باید ورزش كنند و نیز مكمل كلسیم و ویتامین D دریافت كنند.
بیمار باید از واكسیناسیون در طول مصرف این دارو پرهیز نماید.
بیمار باید علائم عفونت را بشناسد.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: احساس سرخوشی، بی خوابی، سردرد، رفتار سایكوتیك، سودوتومور مغزی، تشنج.
قلبی ـ ‌عروقی: نارسایی احتقانی قلب (CHF)، زیادی فشار خون، ادم، آریتمی‌ها، ترومبوآمبولی، ترومبوفلبیت.
پوست: تأخیر در ترمیم زخمها ، آكنه، ‌بثورات پوستی، استریا (striae)، پرمویی.
چشم، دهان: ‌ آب مروارید ، ‌گلوكوم، برفك دهان.
دستگاه گوارش: زخم گوارشی، تحریك، افزایش اشتها، تهوع، ‌استفراغ، پانكرآتیت.
متابولیك: كمی پتاسیم خون، افزایش وزن بدن، زیادی قند خون، ‌مهار رشد در كودكان، عدم تحمل كربوهیدرات.
عضلانی ـ اسكلتی: آتروفی عضلات، ضعف، استئوپروز.
ادراری ـ تناسلی: اختلالات قاعدگی.
سایر عوارض: علائم كوشینگوئید، افزایش حساسیت به عفونت، نارسایی حاد آدرنال (در شرایط افزایش استرس ناشی از عفونت، جراحی یا تروما).
قطع ناگهانی مصرف دارو می‌ تواند مرگ آور باشد یا ممكن است بیماری زمینه‌ای را تشدید كند.
مسمومیت و درمان
بلع یك باره دارو، حتی در مقادیر خیلی زیاد، به ندرت موجب بروز مشكلات بالینی می‌ شود. مصرف دارو به مدت كمتر از سه هفته، حتی با مقادیر زیاد، ‌به ندرت سبب بروز علائم و نشانه‌های مسمومیت می‌ شود، ‌ولی مصرف طولانی مدت دارو اثرات فیزیولوژیك از جمله سركوب محور هیپوتالاموس ـ هیپوفیز ـ غده فوق كلیوی، بروز ظاهر كوشینگوئید، ضعف عضلانی و استئوپروز به وجود می‌آورد.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Tablet: 5, 20, 50mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: گلوكوكورتیكوئید، مینرالوكورتیكوئید.
طبقه‌بندی درمانی: ضد التهاب، سرکوب کننده سیستم ایمنی.
طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
باید تعیین شود كه آیا بیمار به كورتیكواستروئیدهای دیگر حساسیت دارد یا نه؟
در طول درمان، وزن، فشار خون و سطح الكترولیتهای بیمار باید پایش شود.
اكثر عوارض جانبی ناشی از كورتیكواستروئیدها وابسته به دوز یا مدت مصرف هستند.
دارو باید همراه غذا مصرف شود تا تحریك گوارشی كاهش یابد. ممكن است بیمار برای كاهش تحریك گوارشی نیاز به استفاده از دارو داشته باشد.
در صورت عدم منع مصرف، رژیم كم سدیم و پر پتاسیم و پر پروتئین بدهید.
دارو ممكن است علائم عفونت، ‌شامل آمیبیازیس نهفته را پوشانده یا آن را تشدید نماید.
پس از مصرف طولانی مدت، دارو را به تدریج قطع نمایید.
هشدار: پس از قطع مصرف ناگهانی، بیمار ممكن است دچار التهاب واجهشی، خستگی، ضعف، درد مفاصل، تب، سرگیجه، خواب آلودگی، افسردگی، غش، افت فشار وضعیتی، تنگی نفس، بی اشتهایی و ‌هایپوگلیسمی شود.
نكات قابل توصیه به بیمار
دارو نباید بطور ناگهانی قطع شود.
قرص‌ها را می‌ توان همراه غذا یا شیر مصرف نمود.
علائم نارسایی اولیه آدرنال عبارتند از : خستگی، ضعف عضلانی، ‌درد مفاصل، تب، بی اشتهایی، تهوع، ‌تنگی نفس، سرگیجه، غش.
افزایش وزن ناگهانی و تورم قسمتهای مختلف بدن را باید سریعاً به پزشك اطلاع دهید.
عدم بهبود زخم را باید به پزشك اطلاع دهید.
بیمارانی كه بطور طولانی مدت این دارو را مصرف می‌ كنند، باید ورزش كنند و نیز مكمل كلسیم و ویتامین D دریافت كنند.
بیمار باید از واكسیناسیون در طول مصرف این دارو پرهیز نماید.
بیمار باید علائم عفونت را بشناسد.
عوارض جانبی
اعصاب مركزی: احساس سرخوشی، بی خوابی، سردرد، رفتار سایكوتیك، سودوتومور مغزی، تشنج.
قلبی ـ ‌عروقی: نارسایی احتقانی قلب (CHF)، زیادی فشار خون، ادم، آریتمی‌ها، ترومبوآمبولی، ترومبوفلبیت.
پوست: تأخیر در ترمیم زخمها ، آكنه، ‌بثورات پوستی، استریا (striae)، پرمویی.
چشم، دهان: ‌ آب مروارید ، ‌گلوكوم، برفك دهان.
دستگاه گوارش: زخم گوارشی، تحریك، افزایش اشتها، تهوع، ‌استفراغ، پانكرآتیت.
متابولیك: كمی پتاسیم خون، افزایش وزن بدن، زیادی قند خون، ‌مهار رشد در كودكان، عدم تحمل كربوهیدرات.
عضلانی ـ اسكلتی: آتروفی عضلات، ضعف، استئوپروز.
ادراری ـ تناسلی: اختلالات قاعدگی.
سایر عوارض: علائم كوشینگوئید، افزایش حساسیت به عفونت، نارسایی حاد آدرنال (در شرایط افزایش استرس ناشی از عفونت، جراحی یا تروما).
قطع ناگهانی مصرف دارو می‌ تواند مرگ آور باشد یا ممكن است بیماری زمینه‌ای را تشدید كند.
مسمومیت و درمان
بلع یك باره دارو، حتی در مقادیر خیلی زیاد، به ندرت موجب بروز مشكلات بالینی می‌ شود. مصرف دارو به مدت كمتر از سه هفته، حتی با مقادیر زیاد، ‌به ندرت سبب بروز علائم و نشانه‌های مسمومیت می‌ شود، ‌ولی مصرف طولانی مدت دارو اثرات فیزیولوژیك از جمله سركوب محور هیپوتالاموس ـ هیپوفیز ـ غده فوق كلیوی، بروز ظاهر كوشینگوئید، ضعف عضلانی و استئوپروز به وجود می‌آورد.

برگرفته از : دارونما



من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

(عوارض پردنیزولون) (عوارض قرص پردنیزولون) (پردنیزولون) (قرص پردنیزولون برای کودکان) () (عوارض قرص پردنیزولون 50) (قرص پردنیزولون) (عوارض قطع ناگهانی پردنیزولون) (پردنیزولون چه عوارضی دارد) (پردنیزولون چیست) (عوارض پردنیزولون 5 میلی گرم) (موارد مصرف پردنیزولون) (عوارض پردنیزلون) (قرص پردنیزولون 5 میلی گرم) (عوارض قرص پردنیزولون 5) (قرص پردنیزولون 5 میلی گرم برای کودکان) (پردنیزولون 50) (تداخل دارویی پردنیزولون) (پردنیزولون 5) (عوارض قرص پردنیزولون 5 میلی گرم) (عوارض پردنیزولون 50) (عوارض قرص پردنیزلون) (قرص نیزوپرد 5 برای کودکان) (عوارض مصرف پردنیزولون) (پردنیزولون ۵) (قرص پردنیزولون 50) (پردنيزولون 5 ميلي گرم) (عوارض پردنيزولون) (موارد مصرف قرص پردنیزولون 5) (قرص پردنیزولون 5) (عوارض قرص پردنیزولون ) (قرص پردنیزولون 5 چیست؟) (عوارض قرص نیزوپرد 5 چیست) (موارد مصرف قرص پردنیزولون) (قرص نیزوپرد 5 چیست)