پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


سلام

من چند وقتی است به مشکلی اساسی در مورد یکی سری از مباحث فقهی بر خورده ام. با دوستان و کتب و افراد مختلفی بحث کرده ام و جوابی نگرفتم و بعضاً تکفیر هم شده ام! بحث در مورد بعضی اصول فقهی است و موردی را که بحث می کنم مثالی است که خواهش می کنم جوابی استدلالی به من بدهید.

من به عنوان مثال در مورد نجاست خون شک دارم. من در قرآن فقط در مورد حرمت خوردن خون به طور واضح آیه دیدم و نه نجاست آن. و نزدیک به 30 تفسیر و کتاب رو هم دیده ام همچون وسایل و غیره.

1) من به دوستانم می گویم هر فقیهی به طور قطع انسان است و چون معصوم نیست جایزالخطا در نتیجه حکمی که فقیه می دهد می تواند اشتباه باشد و تنها در صورتی می تواند درست باشد که استدلال آن به طور مستدل و عقلی بیان گردد. هر معلمی در صورتی که چیزی خلاف عقل بگویید انسان وظیفه شرعی اش این است که عمل نکند. در غیر این صورت در صورت قبول آن ممکن است اگر من پیروی کنم و اشتباه کنم در آن دنیا باید پاسخ گو باشم. به حکم نتیجه فوق نمی توانم پیروی و تقلید صرف کنم چون خود را در برابر خدا مسئول می دانم.

2) اجماع مبنای استدلال درست نمی دانم چون باید سلسله استدلال درست باشد و
گرنه استقرا به غلط می انجامد. خلاصه کلام اینکه اگر همه علمای دنیا اجماع کنند که خدا نیست قبول نخواهم کرد زیرا پیامبر درون یا عقل را باید مجاب کنند که در این مورد اجماع درست نمی شود. به عنوان مثال دیگر اگر همه علما اجماع کنند که خوک خوردنش حلال است کسی نمی خورد و اجماع در مورد احکامی که قران صحبتی به وضوح نکرده است موضوع را پیچیده می کند.

3) بنده به علت دکترای مهندسی پزشکی بررسی های زیادی در مورد خون انجام داده ام. به طور قطع خون در صورت بودن زیاد آن و تاکید می کنم زیاد آن کثیفی خواهد آورد. اما مقدار کوچکی از آن به طور قطع آلودگی آن از خاک یا حتی به عنوان مثال اسکناس صد ها برابر کمتر است. پس چرا خاک الوده است ولی خون نجس . حرمت خوردن خون به قدری واضح است برای من که اصلاً بحث در موردش نمی کنم. مشکل این است که در مورد قرآن به محض بررسی به مطالب علمی زیادی در تایید مطالب آن می رسیم. اما در مورد نجاست خون که بحث کردم واقعاٌ چرا باید خون نجس باشد و عرق زیاد انسان فقط کثیف باشد و نه نجس در حالی که ضرر آن به مراتب بیشتر است.

4) احادیثی که من پیدا کردم اغلب یا اشاره به حرمت خوردن داشتند یا به تنظیف لباس و محل نمازگزار و به نظر می رسد این یک مساله کلی است یعنی تمیز بودن در وقت نماز که کاملاً برایم قابل درک است و بعضی هم با بررسی که کردم متاسفانه ضعیف السند بود. حال سوالی که من دارم مقداری کمک است در مورد روایات و احادیثی که نجس بودن خون را ثابت می کنند و دلایلی که فقهای شیعه برای آن می آورند. متاسفانه من در خارج از کشورم و منابع بسیار محدود وگرنه به کتابخانه مراجعه می کردم. مرا راهنمایی کنید. بسیار ممنون می شوم و از سردرگمی خارج

ممنون
با آرزوی توفیق الهی


3 پاسخ 3

درجواب اشتباهاً نسبت بین حرمت خوردن خون و نجاست آن، عموم خصوص من وجه ذکرشده که صحیح آن عموم و خصوص مطلق هست همانطور که از توضیحش این مطلب فهمیده میشود لذا بدینوسیله اصلاح میگردد. عبدالله90
                                        بسم الله الر حمن الرحیم
                                         یا صاحب الزمان ادرکنی
دین اسلام مملو از دستوراتی استکه شرع مقدس ما را بآن فرمان داده که هنوز عقل بشر به فلسفه آن دست نیافته.ولی فراوان به مفید بودن دستورات دین برای دنیا و آخرت مان پی برده ایم ..

مهمترین منبع   برنجس بودن خون رساله مراجع عظام است.رساله امام خمینی (ره) در بخش نجاسات بر نجس بودن خون تأکید  دارد که فتوا ها براساس آیات قرآن و احادیث ائمه معصومین علیهم السلام است..

از نظر علمی ثابت شده که خونی که از بدن خارج شده و از جریان می افتد؛ در هر ثانیه 40 میکروب به آن اضافه میشود.

 دین اسلام ما را به تطهیر بدن  و لباس و محل زندگی از خون و شراب و آب جو و ادرار و مدفوع و  منی ...فرمان داده؛ یکی از وجوه آن  همین میکروب زا بودن و ایجاد مرض های گوناگون است.و آنچه باید توجه کنیم اینستکه نسبت به چرک لباس که مسلماً حاوی میکروب است؛خونِ  از جریان افتاده هر لحظه به میکروب هایش اضافه شده و بسیار بیشتر(از مثلاً چرک پیراهن) مولّد پلیدی است.
البته عرض کردم این فقط یک وجه قضیه است که عقل بآن رسیده و گرنه هر چه علم پیشرفت کند وجوه مختلفی از اوامر و نواهی پروردگار متعال  بر بشر روشن میشود طوریکه در زمان ظهور حضرت صاحب الزمان(عج)علم آنقدر پیشرفت میکند که بقول علمای ربّانی علوم حالا پیش آن کاسه شکسته و کوزه شکسته است.
التماس دعا
سلام نجاست خون ازمجموع روایاتی که درمورد کارهای مشروط به طهارت وارد شده استفاده میشود مثلا روایات متعدد ومعتبری داریم که نماز مشروط به طهارت است اونوقت در روایت متعددی آمده که لباس و بدن نماز گزار نباید آلوده به خون باشه از این دستور کشف میشود که از نظر شرع خون نجس است. البته این رو هم بگم خونی که از بدن خارج میشود نجس است و الا خون در درون بدن یا در درون دهان مثل خون لثه تازمانی که از دهان خارج نشده یا خونی که در درون گوش است و هنوز از سوراخ گوش بیرون نیامده دلیلی بر نجاستش نداریم.اگرچه خوردن خون ولو نجس نباشه مثل خون لثه که در دهان است و خارج نشده حرام است پس بین حرمت خوردن خون و نجاست آن عموم وخصوص من وجه است یعنی خوردن هرخونی حرام است چه نجس باشد یا نباشد ولی بعضی از خونها نجس هستند و آن خونی است که از بدن حیوانی که خون جهنده دارد خارج شده باشد.


من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

()