پرسشکده مرجع پرسش و پاسخ فارسی ایران

مسئله‌ی مهم آن است که هرگز از سؤال‌کردن دست برندارید. برای هر حس کنجکاوی، یک پاسخ وجود دارد.

نمی دانید؟! بپرسید!

می دانید؟! پاسخ دهید!


اگر بخواهم اعتمادم به دوستم بیشتر شود البته در بعضی مواقع که دچار شک و تردید بی مورد می شوم، باید چه کار کنم؟ چون برای من خیلی رنج آور است و به همین دلیل دچار مشکلات روحیم شدم؟

1 پاسخ 1

به نظر می رسد در ارتباطات اجتماعی تان باید تجدید نظر کنید و با وارسی کردن و دقت در نحوه تعاملات و ارتباطات اجتماعی تان نقاط ضعف رفتارتان را شناسایی کنید. اگر در پیدا کردن دوست و ایجاد ارتباط صمیمانه توانا هستید ولی نمی توانید آن دوستان را حفظ کرده و به روابط صمیمانه استمرار ببخشید، به احتمال زیاد اشکال و ایراد در نحوه تعاملات شما با آنها است. در این مورد باید:
1- خوب درباره چگونگی ارتباطات اجتماعی تان بیاندیشید و با افرادی که از روان شناسی روابط بین فردی آگاهی و تخصص دارد مشورت کرده و نقاط ضعف اجتماعی تان را به شما تذکر دهد.
2- از خود دوستان قبلی یا فعلی تان کمک بگیرید و صمیمانه از آنها بخواهید اگر در رفتارتان نقاط ضعفی مشاهده می کنند به شما یادآور شوند یا شفاها به شما بگویند و اگر آن قدر صمیمی نیستید بخواهید مکتوب کرده و حتما و به طور ناآشنا برای تان ارسال کنند. در واقع لطف آنها به شما این خواهد بود که چه رفتارهائی احتمالا از شما سر می زند که باعث رنجش خاطر آنها شده یا دوست ندارند دوستی صمیمانه شان را با شما ادامه دهند.
3- چه خوب است کتاب «آیین دوست یابی» نوشته دیل کارنگی را مطالعه کنید و به مهارت های ایجاد رابطه دوستی و استمرار بخشیدن به آن را فراگیرید. شاید بتواند با شناخت و آگاهی در این زمینه نقطه ضعف های احتمالی خود و رفتارتان را نیز کشف کنید.
در پایان از زبان ائمه معصومین علیهم السلام به برخی عوامل به هم زننده یا کاهش دهنده دوستی و دوستان اشاره می کنیم. حضرت علی علیه السلام در سفارش به فرزند خود محمد بن حنفیه فرمود: «بپرهیز از خود پسندی و بد خویی و کم صبری،‌ زیرا با وجود این سه خصلت دوستی برای تو باقی نمی ماند و مردم همواره از تو کناره گیری می کنند». هم چنین فرمودند: «مواظب باشد که بد گمانی بر تو غلبه نکند زیرا جایی برای دوستی تو با کسی باقی نمی گذارد».
امام صادق علیه السلام می فرمایند: «باریک بینی و موشکافی (نسبت به دوستان) مایه جدایی است و خرده گیری مایه دشمنی».
حضرت علی علیه السلام: «هر که درباره دوست خود خرده گیر باشد رشته دوستی اش گسیخته شود».
حضرت علی علیه السلام: «هر که با برادران مناقشه کند دوستانش کم می شود».
خلاصه با دقت در روایات فوق معلوم می شود عوامل زیر از دست دادن دوستان و کاهش رابطه دوستی است:
1- خود پسندی
2- بد خویی و بد اخلاقی
3- کم حوصلگی
4- بد بینی و بد گمانی نسبت به دوستان
5- موشکافی و تجسس در کارهای دوستان
6- خرده گیری
7- مناقشه و بگو و مگوهای غیر منطقی
آدرس روایات فوق در کتاب میزان الحکمه نوشته محمدی ری شهری، احادیث: 10296 تا 10301

برگرفته از پرسمان


من پاسخ بهتری دارم !


عبارت های جستجو شدهعبارت های جستجو شده

()